گاهی آدم حرفی میزند و درش می ماند. خیلی سریع می روم سر اصل موضوع...

گاهی آدم حرفی میزند و درش می ماند. خیلی سریع می روم سر اصل موضوع توضیح کلی و پیشنهادات: ۱ - جنگیدن آمریکاییها با نحوه جنگ اسراییلیها کاملا متفاوت است. اسراییلیها متکی به بهینه سازی تا حد ممکن هستند ولی آمریکایی ها روش شان استفاده حداکثری از زور برای باقی نگذاشتن شک و‌تردید است.

مثال واضحش حمله به نطنز و تاسیسات یو سی اف اصفهان است. اسراییلی ها در شب اول ابتدا با حمله به پست برق با قطع ناگهانی جریان برق بخش عمده سانتریفیوژها را نابود کردند و سپس صبح بعدش جهت اطمینان بیشتر با بمبهای سنگرشکن
۲ و ۵ هزارپوندی به دو سالن زیرزمینی که سقف نسبتا نازک ۵ متری دارند در حین پخش مستقیم صدا وسیماحمله کردند با توجه به نوع ستونهای دود هیچ ناظری انتظاری نداشت چیزی از آنها باقی بماند.

اما این از نظر آمریکاییها کافی نبود! لذا در عملیات چکش نیمه شب با اختصاص یک بمب افکن بی-۲ روی هر کدام از این سالنها یک‌بمب ۳۰ هزار پوندی انداختند که واقعا از تناسب با ان هدف خارج بود!

مشابه ان را درباره تاسیسات یو سی اف اصفهان اتفاق افتاد. اسراییلی ها با حمله به چهار ساختمان کلیدی در آن مجموعه از غیرقابل استفاده شدنش برای مدتها/تقریبا بصورت دائمی اطمینان حاصل کردند(تصویر اول). اما مجدداد این برای آمریکاییها کافی نبود
و آنها ۳۰ موشک کروز برای تسطیح مجموعه به آنجا شلیک‌کردند(تصویر دوم).

علیرغم آنکه از نظر من دلیل بحران فعلی اعمال خط قرمز ترامپ درباره کشتار مردم ایران است، اما بهانه ی هسته ای به دلیل قابل راستی آزمایی بودن، داشتن پشتوانه بیش از ۸ قطعنامه شورای امنیت و اطمینان از انعطاف ناپذیری خامنه ای مورد استفاده گرفت تا از موضوع مورد مناقشه حقوق بشر هم در سطح بین المللی، افکار عمومی آمریکا بویژه ماگا، و حتی داخل دولت (ونس و...) اجتناب شود.

بعلاوه این دست آنها را برای عملیات گسترده باز خواهد کرد که به آن معناست که با برخلاف مداخله نظامی به دلیل نقض حقوق بشر، در موضوع هسته ای موشکی قوانین درگیری ازادانه تر و تلفات غیرنظامیان، آسیب به زیرساختها و ... متناقض با تعریف ماموریت نخواهند بود.

اگر اسراییل بار سنگینی در این عملیات بعهده بگیرد، این دومین عملیات قابل توجه مشترک آنها با آمریکا در تاریخشان خواهد بود و این پیش بینی را ممکن است کمی دشوار کند ولی در نهایت عامل تعیین کننده غول نظامی آمریکاست.
اما توصیه ها: ۱- این جنگ جدی و با باران آتش قابل لمس برای همه همراه خواهد بود. لذا آمادگی‌قطع برق، انهدام تاسیسات مخابراتی، نبود سوخت یا کمبود مواد غذایی می رود. داشتن غذای خشک برای یک‌هفته ذخیره ای از اب آشامیدنی برای ۳ روز (هر نفر ۵ لیتر در روز) و سوخت برای ۲۰۰ تا ۳۰۰ کیلومتر شرط احتیاط است.

۲- قبول و کسب آمادگی برای تعطیلی کامل زندگی عادی علیرغم غیرممکن بودن آن برای بسیاری نان‌آوران ممکن است جان بسیاری را نجات دهد. از آن مهمتر فاصله گرفتن و اجتناب از مراجعه به تمام مراکز دولتی منجمله کلانتریها، ادارات حتی آب و برق و ... است.

۳-مثل‌هر شرایط بحرانی دیگر کمک و پیوندملی چاره ی عبور خواد بود. این به آن معناست که اگر در زمان تظاهرات باز کردن در راه نجات هموطنان مبارز بود، ما با چالش های جدیدی مواجه خواهیم شد منجمله امادکی برای کمک و پنهان کردن سربازان وظیفه متواری برای چندین هفته.

۴- با جلو رفتن در درگیری و تضعیف جمهوری اسلامی احتمال دامن زدن به ناامنی عمومی یا ناتوانی از برقراری آن دور از ذهن نیست. لذا آمادگی برقراری ایست‌و بازرسی نیروهای مردمی در محلات با همکاری همسایگان و هم محله ای ها را مد نظر داشته و حداقل برنامه کوچکی برای آن داشته باشید.

۵- شاید برای خرید ابزارهای ارتباطی کمتر متکی به زیرساختها مشخصا رادیوی موج کوتاه دیر شده باشد، اما اگر دارید جدول کاغذی فرکانسها، باطری و لوازم جانبی برای چندهفته تامین کنید. بعلاوه می توانید شبکه ای برای ضبط، خلاصه کردن و پرینت و‌تکثیر آخرین خبرها در جمع نزدیکان یا همسایگان تدارک ببینید.
۶- در باب خیزش عمومی صرفا و صرفا به فرامینی که مشخصا و مستقیما از جانب
شاه (یا هر آنچه دوست دارید ایشان را خطاب کنید) باشید. گوش بزنگ باشید که علیرغم تخلیه شهرها از سلاح مهمات بعد از قیام دیماه ۱۳۹۶ همچنان در صورت وجود نیروهای «مسلح» پیشقراول متصل به اپوزیسیون راههایی برای تسلیح عمومی وجود خواهد داشت.
۷- این هم غیر ضروری است ولی جهت اطمینان: ترحم بر پلنگ‌تیزدندان، ستمکاری بود بر همگان.

و این:

اینکه سیر وقایع به کدام سمت خواهد رفت را نمی شود با قطعیت گفت ولی پاکسازی اغلب یا همه جزایر ایرانی (به استثنای قشم و احتمالا کیش) از ج.ا. و حتی گسترش آن به نقاطی در داخل خاک ایران دور از انتظار نیست لذا چند مورد تکمیلی به این توصیه های مرتبط با جنگ:
۱- نبرد زمینی فرق بزرگی با نبرد هوایی تاکنون در جریان بوده دارد: مطلقا دقیق یا باتلاشی حساب شده برای جلوگیری از تلفات غیرنظامی قابل اجتناب نیست. هدف به حداقل رساندن تلفات نیروی مهاجم خواهد بود و ممکن است به راحتی جانتان را از دست بدهید و‌ هیچ چیز قابل دیدنی ندارد. خانه تان امن ترین جاست.
۲- اگر در جزایر، مناطق ساحلی جنوبی یا نزدیک به تاسیسات هسته ای اصفهان زندگی می کنید نسبت به جریان جنگ هوشیارتر باشید انفجارهای ممتد و پیوسته از یک سمت ( بیش از نیم ساعت)، شنیدن صدای انفجارهای ضعیف تر ولی پرتعداد، حضور جتهای جنگنده در ارتفاع پایین و بویژه بالگرد، اختلال پیوسته در تلفنهای همراه و ثابت و قطع موضعی برق از علائم احتمالی شروع عملیات زمینی در محدوده شماست. اگر برنامه ای برای بیرون رفتن دارید حداقل دو ساعتی تا اطمینان از موضوع صبر کنید.
۳- اگر مجبور به تردد در جاده های مناطق ساحلی یا محدوده های مورد بحث شدید بسیار نسبت به اطرافتان هوشیار باشید که ناگهان خود را در میانه تحرک یک ستون نظامی گرفتار نبینید. حضور ذهن داشته باشید و به جای پرسیدن آنکه ان گرد و خاک در پشت سر یا جلویتان چیست به سرعت از جاده های اصلی به فرعی رفته و حداقل ۳۰۰ متر از تقاطع دورتر شده و از خودرو خارج شده و از آن فاصله بگیرید ولی خودتان یا دستهایتان را پنهان نکنید.
۴- اگر ناگهان خود را در میانه ی یک ستون نظامی یافتید فورا خودرو را از جاده خارج، متوقف کرده و از آن پیاده شده و فاصله بگیرید و مجددا نه خود و نه دستهایتان را پنهان نکنید.

۵- اگر کوچه یا محله تان تبدیل به کانون درگیری شد، تا زمانی که تیراندازی از ساختمانتان صورت نمی پذیرد همچنان آنجا برایتان امنتر است و سعی نکنید در میانه نبرد جابجا شوید. در شرایط واقعا اضطراری تخریب و ایجاد سوراخهایی در دیوارهای بین خانه ها با تیشه و ابزارهای دستی از رفتن به خیابان می تواند امن تر باشد.
۶-اگر منطقه محل سکونت تان از کنترل ج.ا. خارج شد مهاجمان به هیچ کمک «آشکاری» از جانب شما احتیاج ندارند. از تجمع در اطراف کاروانهای نظامی یا محلهای استقرار آنها قویا خودداری کنید. تلاش کنید سازماندهی کوچکی در محدود ی محل خود با انتخاب سه نماینده برای هر چند ده خانوار داشته باشید که تعاملاتتان درباره امور روزمره را از طریق آنها انجام دهید. این نمایندگان در مراوداتشان باید به خاطر داشته باشند که احتمال آنکه حضور مهاجمان موقتی باشد هست و لذا تعاملات را باید محدود و ترجیحا مکتوب و مرتبط با موضوع خاص روزمره اهالی نگهدارند.

۶- اگر در نتیجه حضور مهاجمان فرصتی برای تسلیح، پیوستن به مخالفان مسلح و آموزش برای بازپسگیری ایران از ج.ا. اشغالگر و پاسداران جنایتکارش فراهم شد در پیوستن به آن تردید نکنید و جوانانتان را بویژه آنها که در محدوده سن خدمت وظیفه هستند را «برای آزادی ایران قهرمان» به پیوستن تشویق کنید. مطمئن باشید در صورت وقوع چنان وضعی جمهوری اسلامی تمام توانش را برای کشاندن آنها را خدمت اجباری و فرستادنشان به مسلخ بکار خواهد گرفت و حضور در ارتش پیروز و پرافتخار، بهروزی و طول عمر بیشتری همراه خواهد داشت.
مجددا دقت کنید، هیچ چیز قابل دیدنی وجود ندارد. حتی حضور شما در پشت بام منزل یا تلاش برای فیلم برداری می تواند باعث اشتباه گرفتنتان با دیده بان و از دست دادن جانتان شود.

نکته ی تکمیلی: آسیب مغزی در نتیجه انفجار یا همان موج انفجار، بدون داشتن علائم آشکار می تواند عوارض طولانی مدت بسیار جدی ای شامل ضعف حافظه کوتاه و دراز مدت مدت، تغییر خلق و پرخاشگری، ناتوانی از تمرکز و ... داشته باشد و در سالهای اخیر بسیار مطالعه شده و جدی گرفته می شود. ج.ا. برای سوداهای سیاه آخرالزمانی اش ایران و سکنه آن را در این زمان که ماههای آخرش به نظر میرسد، در معرض انواع آسیبها قرار داده است و دهها هزار ایرانی قربانی TBI شده اند. اگر در این مدت در معرض موج انفجار حتی در حدی که موقتا برای کسری از ثانیه چیزی را نشنوید شدید، آن را حتما در جایی در تقویم یادداشت کنید و به اطرافیانتان اطلاع دهید که قبل از آنکه در نتیجه وقوعش، ظرف چند روز یا چند هفته فراموشش کنید جایی ثبت شود. این برای کمک به تشخیص و فرایند درمان در آینده می تواند نقطه آغاز بسیار مهمی باشد.

من و این دوستمان دو سه ماهی است بر سر آنکه وقتی میان ستون نظامی گیر کردید باید از خودرو خارج شوید یا خیر مشغول فحاشی به یکدیگر هستیم. من بنا به تجربه ۲۰۰۳ بر نظر خودم هستم ولی نوشته ایشان(کل بحث) را بخوانید و اگر مستدل تر دیدید به حرفشان عمل کنید.

این صحنه هایی از «یورش تندر» (The Baghdad Thunder Run) است که در بخشهایی از آن کشته شدن غیرنظامیانی که در میانه ستون وارد شده به بغداد گرفتار شده بودند را می بینید.

m.youtube.com/watch?v=a9oQpB…