1/6 Likidite Karşılama Oranı (LCR), bankaların hazine tahvilleri...

1/6 Likidite Karşılama Oranı (LCR), bankaların hazine tahvilleri almasını engelleyen en bağlayıcı metriktir. Likidite karşılama oranı, bankanın olası 30 günlük nakit çıkışlarına karşı elinde tuttuğu güvenli varlıkları ölçer.

2/6 Bankalar, nakit çıkışlarına karşı genel olarak rezerv para tutar. Hazine tahvilleri için LCR’da kesinti (haircut) olmasa da bu tahviller genellikle repo işlemlerinde kullanıldığından, LCR bazında güvenli olarak görülmez. Repo kısıtının kaldırılması çok etkili olur.

3/6 İkincisi ve daha az etkili olanı, Enhanced Supplementary Leverage Ratio (eSLR) metriği üzerindeki değişiklikler ile olur. eSLR, bankaların toplam varlıklarına oranla tuttuğu zorunlu sermayedir, sıkılaşması tahvil satışına ve faiz artışına yol açar.

4/6 Fed, bu metrikte kısıtlamaları azaltıyor, fakat hazine tahvilleri özelinde değil. GSIB diye kısaltılan finansal sistem açısından önemli olan bankalar için, bilançolarında tuttukları HERHANGİ bir varlık için gerekli sermayeyi azalttı.

5/6 Bu düzenleme ile bankaların bilançolarında 4 trilyon USD alan açılsa da bu alan tahvillere özel değil, her türlü riskli kredi verme aktivitesini de kapsıyor. Bu düzenleme, bana kalırsa daha çok EM’e yönelik risk iştahını arttırdı hatta.

6/6 Henüz, 2020 – 2021 arasında uygulamaya koymuş oldukları gibi hazine tahvilleri için sermaye tutulmasına gerek olmadığı bir regülatif gevşeme gelmedi. Tahvil ve repo piyasası için düzenleme değişikliklerinde LCR birinci öncelik, sermaye rasyosu ikincil öncelik olmalı.