Her okuduğumda şakanın dozu hem güldürüp hem dehşete düşürüyor.....

Her okuduğumda şakanın dozu hem güldürüp hem dehşete düşürüyor..

Ebu Bekir (ra) Allah Resûlü (sav) vefat etmeden bir yıl önce ticaret için Busra’ya gitmişti. Yanında Bedir Savaşı’na katılanlardan Nuayman ile Suveybit ibni Harmele de (r.anhuma) vardı. Ebu Bekir yiyeceklerin 》

başına Suveybit’i bırakmıştı. Suveybit yiyecekleri kontrol ediyordu.
Nuayman kendisine geldi ve ‘Yemem için bana biraz yemek verir misin?’ dedi.
Suveybit ‘Ebu Bekir gelmeden veremem. O gelinceye kadar bekle.’ dedi.
Nuayman şakacı ve mizahı seven biriydi.》

Suveybit’e, ‘Sana yapacağımı bilirim.’ dedi.
Sonra dışarıdan mal getirip satan bazı insanlarla karşılaştılar.
Nuayman, ‘Benden, hünerli Arap bir köle satın almak ister misiniz?’ dedi.
‘Tabi alırız.’ diye karşılık verince 》

Nuayman dedi ki: ‘Ancak o pek dilli biridir. Size ben hürüm diyebilir. Şayet böyle konuştuğunda geri bırakacaksanız şimdiden bırakın ve kölemi bana karşı kışkırtmayın.’ dedi.
‘Olur mu öyle şey, biz onu senden on deve karşılığında satın alırız.’ dediler.
Bunun üzerine 》

on deveyi getirdiler ve Suyeybit’i boynundan iple bağlayıp alıp götürdüler.
Suveybit, ‘Ben hürüm! Nuayman size yalan söylüyor!’ diye bağırsa da ‘Biz senin durumunu öğrendik.’ diyerek bırakmadılar.
Ebu Bekir gelince durumu kendisine haber verdiler. 》

Ebu Bekir arkadaşlarıyla birlikte on deveyi götürüp verdi ve Suveybit’i geri aldı. Sonra bu olayı Allah Resûlü’ne (sav) anlattıklarında kendisi ve ashabı bir yıl kadar güldüler...

Efendimiz (sav)' in güldüğü bir başka olaydan..