Cinlere Şahitliğim Cin, haset, göz değmesi haktır. Bunlardan...

Cinlere Şahitliğim

Cin, haset, göz değmesi haktır. Bunlardan korunmanın yolları da Kur’an&Sünnet merkezli olmalıdır. Birkaç gündür cinlerin vb inkarı önüme düşüyor. Konu zaten Ehl-i Sünnetin ittifakıyla Müminlerin malumudur ama ben de başıma gelen bir şeyi anlatayım:

Yurtdışında bulunduğum bir dönemde kısmen terkedilmiş bir köye uğramıştık. Evler, Anadolu’daki gibi bir bahçenin ortasında, yanyana odalardan oluşan ve her biri için müstakil giriş çıkışı bulunan mülklerden oluşuyordu. Bir süre kalmak için makul bir ev aradık ve o sırada odalardan birinde kırık darbuka gördüm. Bir süre sonra en makul evi bulup yerleştik. Akşam vakti olunca Arap bir alimin imamlığında bir evin bahçesinde namaza durduk. Namaz bitti ve Şeyh nasihate başladı. O zamanlar Arapçam zayıftı ama bereket umarak nasihati dinlemeye başladık. Kısa bir süre sonra sandalyede oturan bir Arap ayağa kaldırıldı. Bakın kaldırıldı diyorum çünkü bir insan o şekilde kalkamaz. Sanki bir kukla oynatır gibi adam doğrultuldu ve önündeki ağaca tokat atmaya başladı. Evvela herkes şaşırdı ve Şeyh bir kişiye onu durdurmasını işaret etti. Heybetli bir kardeş kalktı ama o çelimsiz Arap üstüne gelen kişiye bir tokat attı ki o koca adam dönerek yere düştü. Biraz daha ağaca vurduktan sonra birden bize döndü ve koşarak sanki denize atlarcasına aramıza atladı.

Konu çok uzun kardeşler. Makul bir görüntülenme alırsa yazmaya devam edeceğim. Yoksa boşa yazmış olurum.

Bu kişiyi tanımıyorum bu arada. Adı falanca olsun ki daha rahat anlatayım. Falanca aramıza atlayınca etrafını çevirdik ancak o Şeyhe döndü ve ağzıyla komik sesler çıkartıp Şeyhle alay etmeye çalıştı. Arada bir de ayaklarını ve ellerini havaya kaldırıp böğürmek diye tabir edebileceğim bir sesle göğe doğru bağırıyordu. Şeyh ise falancaya küçümseyici bir bakışla bakıyordu. Sonra falanca şeyhe dönüp bir şeyler söyledi. Ne dediğini anlamamıştım ama şeyh çok sinirlendi. Yanındaki gençlere falancayı tutmasını işaret etti. Şeyh falancaya yaklaşmaya başlayınca alay etme hali bitti ve birden ağlamaya ve çırpınmaya başladı. Şeyh başını tuttu ve okumaya başladı.Biraz kıvrandıktan sonra falanca sakinleşti. Baygınlıktan uyanmış gibiydi.

Bu olaya şahit olduktan sonra tüm keyfimiz kaçtı tabi. Akşamları kimse rahat değildi. Aradan bir iki gün geçtikten sonra arkadaşlarım beni terkedilmiş evlerden birine çağırdı. Bu içinde darbuka gördüğüm evdi. Bahçeye girmemizle tek giriş çıkışı olan ve tek bir odadan oluşan o evden darbuka çalma sesleri gelmeye başladı. Cinler darbuka çalıyordu. Kaçmaya yeltendiğimizi hatırlıyorum. Sonra durup ezan okumaya başladık. Kısa bir süre sonra sesler kesildi. Akabinde odaya girdik ve darbukayı parçaladık. O güne kadar fiziki şeylere tesir edebildiklerini bilmiyordum. Çöpleri kaldığımız yere yakın bir yere atıyorduk. Kemikler vs orada oluyordu. Hiçbir hayvan olmamasına rağmen çöplerin oradan yemek yeme sesleri geliyordu. Sonrasında çöpleri taşıdık.

Daha bir çok mesele geldi başıma. Somut açıdan açıklanamayacak şeyler. Onlar da Allah’ın (cc) kullarıdır kardeşler ve bir Müslüman Allah (cc) dilemedikçe onların kendisine zarar veremeyeceğine iman etmek zorundadır. Sabah&Akşam zikirlerinize dikkat edin. Sürekli onlardan bahsetmeyin ve asla korktuğunuzu dillendirmeyin. Hiçbir zarar veremezler bi iznillah. Vesselam.

Kardeşler ben bunları “ne kadar korkunç” diye anlatmadım. Sadece cin dışında başka tek bir ihtimalin bulunmadığı ve bizatihi şahit olduğum şeyleri anlattım. Yoksa onun dışında bundan çok daha korkunçları ve ilginçlerini elbette duyduk ama hiçbiri şahit olduğum kadar kesin olamaz tabi nezdimde.