ROSYJSKIMI OCZAMI I UMYSŁEM - z cyklu "MGŁA WOJNY" Notatki z...

ppłk rez. Maciej Korowaj@Maciej_Korowaj
39 views
Mar 16, 2024
~4 min read
Advertisement
1
ROSYJSKIMI OCZAMI I UMYSŁEM - z cyklu "MGŁA WOJNY"
Notatki z wywiadu i rozmowy z jednym z moich ulubionych rosyjskich analityków
Zapraszam...
" (...) Każda walka musi zawsze zostać zakończona tak szybko, jak to możliwe. Lepiej oczywiście w ogóle ich nie rozpoczynać, ale wygrać je pokojowo, ale nie zawsze to się sprawdza w naszym przypadku. Każda akcja militarna, nawet skuteczna, szkodzi naszej (Rosyjskiej) gospodarce (...)
(...) Właściwie dwa lata temu Rosja nie planowała żadnych przedłużających się działań wojennych, spodziewając się rozwiązania problemów w ciągu kilku tygodni...
Kalkulacja to jedno. Ale to nam nie wyszło.
Potem stało się jasne, że jeszcze bardziej interesujące jest dla nas dokończenie wszystkiego tak szybko, jak to możliwe.
Ale tu nie należy pędzić naprzód masowo, szturmując fortyfikacje wroga i zapełniając wszystko trupami, aby przyspieszyć proces.
Szybciej tak, ale w rozsądny zrównoważony sposób. Zawsze biorąc pod uwagę czynnik czasu.
Jest to konieczne także dlatego, że naszych geopolitycznych przeciwników również ogranicza czynnik czasu (...)
(...) Myśleli (Zachód), że Ukraina wytrzyma długo, bo zaledwie sześć miesięcy czy rok temu mówili, że będzie walczyć co najmniej do 2026 roku.
A gdy zakończy się ich opór w 2024 roku?
Oznacza to, że USA musi mieć kogoś, kto będzie gotowy nam się przeciwstawiać na jej miejscu co najmniej do 2026 roku, by nas permanentnie osłabić...
Ale wybór jest ograniczony - wszystko ogranicza się do słabej podzielonej Europy (...)
(...) Tak, Europa skłócona, ma problem z decyzyjnością, lub nie chce się angażować.
Cóż, kiedyś nie chciała dostarczać broni na Ukrainę. I nie chciała wprowadzenia sankcji wobec Rosji. Ale zaangażowała się, bo przy udziale USA mieli czas na dojrzenie do tych decyzji (...)
(...) Tak, nasza wygrana (na Ukrainie) nie jest gwarantowana oraz tak naprawdę wcale nie jest konieczna, gdyż Europa może przystąpić do konfrontacji militarnej z Rosją nieprzygotowana...
Ale nie ma sensu tego obstawiać tylko tego, że będziemy liczyć na szczęście...
Musimy sami zarządzać swoim czasem, musimy zrozumieć, że zdążymy przed nimi i wtedy na pewno będziemy mieli te szczęście.
A szczęśliwi są ci, którzy kontrolują wydarzenia.
A jeśli uzyskamy możliwości wcześniej (zakończenia wojny), Europa nie będzie musiała walczyć, spóźnili się na wojnę i przyjmie nasze warunki, gdyż koszt utraty przez nią bezpieczeństwa będzie za duży w stosunku do tego, co wkłada w tą konfrontacje USA (...)
i to USA zostaną same z Pekinem (...)
i problemem Tajwanu (...)
(...) w takiej sytuacji znacznie trudniej jest rozpocząć nową wojnę, bo co innego wysłać wojska na pomoc Ukrainie ze stwierdzeniem, że zostali zaatakowani przez strasznych Rosjan, a co innego po całkowitym pokonaniu Ukrainy przez nasze wojska, aby rozpocząć atak na nowe granice Rosji. To będą dwie zupełnie różne historie.
Dlatego trzeba zrozumieć, że im szybciej skończymy na Ukrainie, tym mniej szans, że Zachód będzie miał możliwość przysporzyć nam kłopotów (…)
(...) Wystarczyło, żeby Ukraina przestała być źródłem bólu głowy dla Rosji (...)
(...) z punktu widzenia (rosyjskich) interesów militarnych i gospodarczych istotnym dla nas postępem terytorialnym są zachodnie granice obwodów żytomierskiego i winnickiego.
Niemniej jednak najważniejsza dla nas nie jest tak naprawdę daleki postęp (...)
To kosztuje, to ten ważny dla nas czas (...)
(...) Dlatego na pierwszym etapie zgodzilibyśmy się, że Ukraina uzna jedynie Krym i Sewastopol za rosyjskie, a Donieck i Ługańsk za niepodległe w granicach obwodów, redukcję armii do 60 tys., a co najważniejsze, chodziło o całkowite zaprzestanie zachodniej interwencji (politycznych) i włączenie Ukrainy w rosyjskie projekty gospodarcze (...)
(...) I nie sądzę by Kreml prosili o więcej (...)
(...) Pozwoliło nam to zabezpieczyć nasze interesy na kierunku zachodnim i liczyć na to, że w przyszłości uda nam się przeformatować Ukrainę na wzór Białorusi, a może nawet włączyć ją do państwa związkowego.
Ta opcja oczywiście nie była dla nas idealna, ale nam odpowiadała, choćby dlatego, że osiągnęlibyśmy taki wynik bez wciągania w długą zbrojną konfrontację z Europą z niejasnymi perspektywami.
Perspektywy są nadal niejasne. Może nam się to podobać lub nie, ale nadal nie wiemy, do jakiego scenariusza doprowadzą obecne wydarzenia (... )
(...) Albo wygrywamy z Ukrainą albo wygrywamy Ukrainę w konfrontacji z Europą, co nie daje nam gwarancji na sukces. Okno nieprzewidywalności jest szerokie (...)
(...) Jeżeli Europie uda się zaangażować w działania wojenne, to nie zakończymy konfliktu w tym roku i najprawdopodobniej nie zakończymy go także w roku przyszłym. I nie wiadomo, jak to zakończymy, ponieważ będzie to już wojna światowa (...)
(...) zatem niedopuszczenie Europy do udziału w konflikcie ukraińskim oznacza danie światu szansy na uniknięcie konfliktu światowego (...)
(...) Jeśli skończymy (wojnę z Ukrainą) wiosną i latem, nawet jesienią 2024 r., wówczas Europa najwyraźniej nie będzie miała czasu na przygotowanie się do działań wojennych. Ale im dłużej będziemy zwlekać, tym więcej czasu Europa będzie miała na szkolenie ludności, szkolenie sił uderzeniowych i uzupełnienie arsenałów.
Dlatego wskazane jest dokończenie wojny w tym roku, a im szybciej, tym lepiej (...)
(...) Ważne jest, aby Rosja zakończyła ten proces, zapewniając jednocześnie gwarancje własnego bezpieczeństwa (...)"
Rostisław Iszczenka, analityk, autor, FR
Bez komentarza...
Pozdrawiam i dziękuję.
Notatki z wywiadu i rozmowy z jednym z moich ulubionych rosyjskich analityków
Zapraszam...
" (...) Każda walka musi zawsze zostać zakończona tak szybko, jak to możliwe. Lepiej oczywiście w ogóle ich nie rozpoczynać, ale wygrać je pokojowo, ale nie zawsze to się sprawdza w naszym przypadku. Każda akcja militarna, nawet skuteczna, szkodzi naszej (Rosyjskiej) gospodarce (...)
(...) Właściwie dwa lata temu Rosja nie planowała żadnych przedłużających się działań wojennych, spodziewając się rozwiązania problemów w ciągu kilku tygodni...
Kalkulacja to jedno. Ale to nam nie wyszło.
Potem stało się jasne, że jeszcze bardziej interesujące jest dla nas dokończenie wszystkiego tak szybko, jak to możliwe.
Ale tu nie należy pędzić naprzód masowo, szturmując fortyfikacje wroga i zapełniając wszystko trupami, aby przyspieszyć proces.
Szybciej tak, ale w rozsądny zrównoważony sposób. Zawsze biorąc pod uwagę czynnik czasu.
Jest to konieczne także dlatego, że naszych geopolitycznych przeciwników również ogranicza czynnik czasu (...)
(...) Myśleli (Zachód), że Ukraina wytrzyma długo, bo zaledwie sześć miesięcy czy rok temu mówili, że będzie walczyć co najmniej do 2026 roku.
A gdy zakończy się ich opór w 2024 roku?
Oznacza to, że USA musi mieć kogoś, kto będzie gotowy nam się przeciwstawiać na jej miejscu co najmniej do 2026 roku, by nas permanentnie osłabić...
Ale wybór jest ograniczony - wszystko ogranicza się do słabej podzielonej Europy (...)
(...) Tak, Europa skłócona, ma problem z decyzyjnością, lub nie chce się angażować.
Cóż, kiedyś nie chciała dostarczać broni na Ukrainę. I nie chciała wprowadzenia sankcji wobec Rosji. Ale zaangażowała się, bo przy udziale USA mieli czas na dojrzenie do tych decyzji (...)
(...) Tak, nasza wygrana (na Ukrainie) nie jest gwarantowana oraz tak naprawdę wcale nie jest konieczna, gdyż Europa może przystąpić do konfrontacji militarnej z Rosją nieprzygotowana...
Ale nie ma sensu tego obstawiać tylko tego, że będziemy liczyć na szczęście...
Musimy sami zarządzać swoim czasem, musimy zrozumieć, że zdążymy przed nimi i wtedy na pewno będziemy mieli te szczęście.
A szczęśliwi są ci, którzy kontrolują wydarzenia.
A jeśli uzyskamy możliwości wcześniej (zakończenia wojny), Europa nie będzie musiała walczyć, spóźnili się na wojnę i przyjmie nasze warunki, gdyż koszt utraty przez nią bezpieczeństwa będzie za duży w stosunku do tego, co wkłada w tą konfrontacje USA (...)
i to USA zostaną same z Pekinem (...)
i problemem Tajwanu (...)
(...) w takiej sytuacji znacznie trudniej jest rozpocząć nową wojnę, bo co innego wysłać wojska na pomoc Ukrainie ze stwierdzeniem, że zostali zaatakowani przez strasznych Rosjan, a co innego po całkowitym pokonaniu Ukrainy przez nasze wojska, aby rozpocząć atak na nowe granice Rosji. To będą dwie zupełnie różne historie.
Dlatego trzeba zrozumieć, że im szybciej skończymy na Ukrainie, tym mniej szans, że Zachód będzie miał możliwość przysporzyć nam kłopotów (…)
(...) Wystarczyło, żeby Ukraina przestała być źródłem bólu głowy dla Rosji (...)
(...) z punktu widzenia (rosyjskich) interesów militarnych i gospodarczych istotnym dla nas postępem terytorialnym są zachodnie granice obwodów żytomierskiego i winnickiego.
Niemniej jednak najważniejsza dla nas nie jest tak naprawdę daleki postęp (...)
To kosztuje, to ten ważny dla nas czas (...)
(...) Dlatego na pierwszym etapie zgodzilibyśmy się, że Ukraina uzna jedynie Krym i Sewastopol za rosyjskie, a Donieck i Ługańsk za niepodległe w granicach obwodów, redukcję armii do 60 tys., a co najważniejsze, chodziło o całkowite zaprzestanie zachodniej interwencji (politycznych) i włączenie Ukrainy w rosyjskie projekty gospodarcze (...)
(...) I nie sądzę by Kreml prosili o więcej (...)
(...) Pozwoliło nam to zabezpieczyć nasze interesy na kierunku zachodnim i liczyć na to, że w przyszłości uda nam się przeformatować Ukrainę na wzór Białorusi, a może nawet włączyć ją do państwa związkowego.
Ta opcja oczywiście nie była dla nas idealna, ale nam odpowiadała, choćby dlatego, że osiągnęlibyśmy taki wynik bez wciągania w długą zbrojną konfrontację z Europą z niejasnymi perspektywami.
Perspektywy są nadal niejasne. Może nam się to podobać lub nie, ale nadal nie wiemy, do jakiego scenariusza doprowadzą obecne wydarzenia (... )
(...) Albo wygrywamy z Ukrainą albo wygrywamy Ukrainę w konfrontacji z Europą, co nie daje nam gwarancji na sukces. Okno nieprzewidywalności jest szerokie (...)
(...) Jeżeli Europie uda się zaangażować w działania wojenne, to nie zakończymy konfliktu w tym roku i najprawdopodobniej nie zakończymy go także w roku przyszłym. I nie wiadomo, jak to zakończymy, ponieważ będzie to już wojna światowa (...)
(...) zatem niedopuszczenie Europy do udziału w konflikcie ukraińskim oznacza danie światu szansy na uniknięcie konfliktu światowego (...)
(...) Jeśli skończymy (wojnę z Ukrainą) wiosną i latem, nawet jesienią 2024 r., wówczas Europa najwyraźniej nie będzie miała czasu na przygotowanie się do działań wojennych. Ale im dłużej będziemy zwlekać, tym więcej czasu Europa będzie miała na szkolenie ludności, szkolenie sił uderzeniowych i uzupełnienie arsenałów.
Dlatego wskazane jest dokończenie wojny w tym roku, a im szybciej, tym lepiej (...)
(...) Ważne jest, aby Rosja zakończyła ten proces, zapewniając jednocześnie gwarancje własnego bezpieczeństwa (...)"
Rostisław Iszczenka, analityk, autor, FR
Bez komentarza...
Pozdrawiam i dziękuję.



