KSIĘGA MORMONA - CO Z NIĄ JEST NIE TAK?
Jakiś czas temu podjąłem się zadania - przeczytać Księgę Mormona i zrozumieć czym zachwycają się wierni Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich (potocznie zwani mormonami). Co mi się rzuciło w oczy? Zapraszam na wątek.
Na początku kilka słów wyjaśnienia dla niewtajemniczonych. Księga Mormona to książka wydana w 1830 roku przez Józefa Smitha. Według autora jej treść została zapisana na złotych płytach przez starożytnych mieszkańców Ameryki, którzy przybyli tam z Jerozolimy ok. 600 r. p.n.e.
Płyty miały zostać zakopane pod ziemią w V wieku n. e. W latach 20. XIX wieku Józefowi Smithowi miał ukazać się anioł i wskazać miejsce zakopania płyt. Następnie Smith miał je przetłumaczyć na angielski, gdyż dane płyty miały być zapisane w tzw. reformowanym egipskim.
Płyty miały zawierać historię starożytnych Żydów mieszkających w Ameryce, ich relacji z Bogiem oraz ich spotkań ze zmartwychwstałym Jezusem. Sama Ksiega Mormona jest nazywana "Jeszcze jednym świadectwem o Jezusie Chrystusie"
Nie będę skupiał się na koniach, stali ani innych często przywoływanych anachronizmach. Chcę zwrócić uwagę na coś innego: sam tekst Księgi Mormona wygląda tak, jakby został napisany przez człowieka znającego już Nowy Testament, protestanckie spory religijne i misję Józefa Smitha
Księga Mormona twierdzi, że opisuje wydarzenia rozpoczynające się około 600 r. p.n.e. Tymczasem jej bohaterowie sprawiają wrażenie, jakby znali już chrześcijaństwo. Zapowiadajac przyjście zbawiciela nie mówią o "mesjaszu", a mówią wprost: Jezus Chrystus.
Np. 2 Nefi 25, 19.
Np. 2 Nefi 25, 19.
Bardzo dokładnie zostaje zapowiedziany także chrzest Jezusa oraz dostajemy opis praktykowanie chrztu w imię Jezusa przez Nefitów (starożytnych żydowskich Amerykanów) w VI wieku p.n.e.(!).
1 Nefi 10, 7-9
1 Nefi 11, 27
2 Nefi 31, 11-1
Mosjasz 18, 13-14
1 Nefi 10, 7-9
1 Nefi 11, 27
2 Nefi 31, 11-1
Mosjasz 18, 13-14
Ten problem przewija się przez kolejne kilkaset stron tego dzieła. Przywódcy Nefitów namawiają do wiary w Jezusa Chrystusa przed jego narodzeniem. Ciekawe jest też, że mają wiedzę na temat matki Jezusa oraz miejsca jego narodzin.
Alma 7, 10
Helaman 14, 15-17
Alma 7, 10
Helaman 14, 15-17
Kolejna rzecz: Księga Mormona nieustannie uzasadnia własne istnienie.
Prorocy nie tylko opisują swoją historię. Wciąż mówią o przyszłym tłumaczu, przyszłym odkryciu księgi i konieczności uwierzenia w nią.
Mormon 8, 14-16
Moroni 10, 3-5
Prorocy nie tylko opisują swoją historię. Wciąż mówią o przyszłym tłumaczu, przyszłym odkryciu księgi i konieczności uwierzenia w nią.
Mormon 8, 14-16
Moroni 10, 3-5
Momentami odnosiłem wrażenie, że głównym bohaterem Księgi Mormona nie są Nefici, lecz sama Księga Mormona i jej przyszłe wydanie przez Józefa Smitha. On sam z resztą jest zapowiedziany w Księdze Mormona co najmniej dwukrotnie.
2 Nefi 3, 14-15
2 Nefi 27, 6-7
2 Nefi 3, 14-15
2 Nefi 27, 6-7
Przez całą książkę przewija się też uwielbienie Ameryki. Przedstawiana jest ona jako nowa Ziemią Obiecana oraz miejsce, gdzie ma powstać Nowe Jeruzalem. Ameryka przestaje być tylko miejscem akcji, a staje się elementem teologii.
1 Nefi 13, 12-14
Eter 2, 10
Eter 13, 3-6
1 Nefi 13, 12-14
Eter 2, 10
Eter 13, 3-6
Po przeczytaniu całej Księgi Mormona nie odniosłem wrażenia, że czytam tekst napisany przez Żydów żyjących 600 lat przed Chrystusem.
Znacznie częściej miałem wrażenie, że czytam światopogląd XIX-wiecznego Amerykanina przebrany za starożytną kronikę.
Znacznie częściej miałem wrażenie, że czytam światopogląd XIX-wiecznego Amerykanina przebrany za starożytną kronikę.
Generated by Thread Navigator
Press ⌘ + S to quick-export