Canvas & Ratio
Choose your destination platform format
Layout Template
Choose a content structure for your slides
Preset Themes
Typography & Sizing
Brand Kit Customization
AGENCYConfigure brand assets for headers & footers
Outro Slide CTA
Customize your closing call-to-action slide
Background Pattern
Build Your Carousel
Drag and drop any post card below onto a slide, or use the quick buttons to insert content/images instantly!
“Siyasi İslam” kavramını bütünüyle reddetmek fazla kolaycı bir tutumdur. Dinin kendi başına bir sınıf ideolojisi olmadığı, farklı sınıflar tarafından kullanılabilen bir ideolojik öğe olduğu doğrudur. Roma’da erken Hıristiyanlık örneğin kölelerin hareketidir. + <a target="_blank" href="https://twitter.com/hazal_yalin/status/2029124475749376303" color="blue">x.com/hazal_yalin/st…</a>
Latin Amerika’da kurtuluş teolojisi halkçı bir ideolojiye dönüşmüştür. Ali Şeriati’nin anti-emperyalist İslam yorumu da teorik bir kurgu değil, İran devriminde gerçekten rol oynamış ideolojik bir öğedir. Bu açıdan bakıldığında din hiçbir zaman tek bir sınıfın mülkü değildir, +
farklı tarihsel bağlamlarda farklı sınıflar tarafından yeniden yorumlanabilir. Bu nedenle “siyasi İslamcılık” kavramının bütün tarihsel fenomenleri tek bir kategoriye indirgemesi sorunludur. İran devrimindeki İslam, AKP İslamcılığı, Müslüman Kardeşler, Taliban ya da +
halkçı İslam yorumları aynı şey değildir. Bu farklılıklar çoğu zaman göz ardı edilir ve kavram bir tür ideolojik etiket haline gelir. Ancak Hazal Yalın’ın eleştirisi başka bir noktada terse düşmektedir. Yalın ideolojiyi fazla araçsal bir biçimde kavrıyor. +
Hıristiyanlığın veya İslam’ın kendi başına sınıfsız, tamamen nötr bir araç olduğu iddiası materyalist açıdan sorunludur. İdeolojiler boş kaplar değildir. Belirli tarihsel koşullarda ortaya çıkarlar ve belirli toplumsal ilişkilerin ifadesi olarak şekillenirler. +
Örneğin erken İslam’ın ortaya çıktığı tarihsel bağlamda ticaretin gelişmesi, şehir toplumunun oluşması ve kabile yapısının çözülmesi gibi maddi süreçler vardır. Din bu ilişkilerin ideolojik ifadesidir. Marx’ın söylediği gibi din dünyanın ters çevrilmiş bilincidir; gerçek +
toplumsal ilişkilerin ideolojik ifadesidir ama aynı zamanda onları yeniden üretir. Bu nedenle din sadece sınıfların istediği gibi kullandığı nötr bir araç değildir. İdeolojik öğeler elbette farklı sınıflar tarafından yeniden yorumlanabilir, fakat her ideolojik form belirli bir +
tarihsel-toplumsal zeminde ortaya çıkar ve o zeminin izlerini taşır. Bu yüzden “siyasi İslam bütünüyle anlamsız bir kavramdır” demek de fazla ileri bir iddiadır. Siyasi İslam belirli bir tarihsel fenomeni tarif etmek için ortaya çıkmış bir kavramdır. +
Özellikle 1970’lerden itibaren Ortadoğu’da İslam’ın modern siyasal hareketler aracılığıyla devlet kurma ideolojisi haline gelmesi bu kavramla anlatılmaya çalışılmıştır. Müslüman Kardeşler, İran devrimi, AKP veya Ennahda klasik dini hareketlerden farklı olarak modern siyasal +
hareketlerdir. Sorun kavramın kendisinden çok onun genelleştirici ve indirgemeci kullanımındadır. Yalın’ın haklı olduğu bir nokta ise ideolojilerin soyut ahlaki kategorilerle değil tarihsel mücadele içindeki konumlarıyla değerlendirilmesi gerektiğidir. +
Bir ideolojinin ilerici ya da gerici olup olmadığı ancak emperyalizmle ve sınıf mücadelesiyle kurduğu ilişki içinde belirlenebilir. İran devrimindeki İslam belirli bir tarihsel momentte anti-emperyalist bir rol oynayabilir. Latin Amerika’daki kurtuluş teolojisi de benzer +
biçimde halkçı bir rol oynayabilir. Ama aynı ideolojik öğe başka bir tarihsel bağlamda egemen sınıfların baskıcı ideolojisine dönüşebilir. Velhasıl mesele şöyle formüle edilmelidir: Din tek başına bir sınıf ideolojisi değildir, fakat belirli tarihsel dönemlerde belirli +
sınıf hareketlerinin ideolojik formu haline gelebilir. Dolayısıyla “siyasi İslam diye bir şey yoktur” demek doğru değildir. Doğru olan, tek bir siyasi İslamın olmadığıdır. Modern dönemde farklı sınıfsal temellere dayanan farklı siyasi İslam biçimleri vardır.