Çok konuşmazdı ama her derste defterimin kenarına küçük şeyler çizerdi.Ben fark etmiyormuş gibi yapardım, o da sanki yakalanmamış gibi davranırdı.
Bir gün kalemimi düşürdüm.
Eğilip almak yerine o uzattı.++
View Tweet
Lisede yanımda oturan bir çocuk vardı.
Çok konuşmazdı ama her derste defterimin kenarına küçük şeyler çizerdi.Ben fark etmiyormuş gibi yapardım, o da sanki yakalanmamış gibi davranırdı.
Bir gün kalemimi düşürdüm.
Eğilip almak yerine o uzattı.++
Çok konuşmazdı ama her derste defterimin kenarına küçük şeyler çizerdi.Ben fark etmiyormuş gibi yapardım, o da sanki yakalanmamış gibi davranırdı.
Bir gün kalemimi düşürdüm.
Eğilip almak yerine o uzattı.++
Kaybetme dedi, “sonra bulamazsın.”
Şaka yapıyor sandım.“Yedek var,” dedim gülerek.O ise gülmedi, sadece başını salladı.Sonra bir gün gelmedi.
“Hasta herhalde,” dedim.Ertesi gün de gelmedi.Bir hafta geçti… kimse bir şey demedi.Sınıfta yokluğu garip birşekilde hissediliyordu.++
Şaka yapıyor sandım.“Yedek var,” dedim gülerek.O ise gülmedi, sadece başını salladı.Sonra bir gün gelmedi.
“Hasta herhalde,” dedim.Ertesi gün de gelmedi.Bir hafta geçti… kimse bir şey demedi.Sınıfta yokluğu garip birşekilde hissediliyordu.++
Sanki biri süreklikonuşuyormuş da bir anda susmuş gibi.Dayanamadım, bir gün adresini bulup gittim.Kapıyı babası açtı.Gözlerimin içine bakmadan konuştu.“Okula artık gelmeyecek.”
“Niye?” dedim.Cevap vermedi önce.
Sonra kapıyı biraz daha kapatırken sessizce söyledi++
“Niye?” dedim.Cevap vermedi önce.
Sonra kapıyı biraz daha kapatırken sessizce söyledi++
Taşındık ama o değil.”Ne demek istediğini o an anlamadım.Eve dönerken cebimde bir şey fark ettim.Kalemim.Ama benim değil.Üzerine küçük küçük çizimler yapılmıştı.Altına da tek bir cümle yazılmıştı:“Bazı şeyler kaybolmaz… sadece geri verilemez.”
Generated by Thread Navigator
Press ⌘ + S to quick-export